Pałeczkowy savoir-vivre wprost z drzeworytów ukiyo-e

Reklama

ndz., 01/24/2021 - 12:50 -- MagdalenaL

Tytuł oryginalny: W ostatnim czasie nieoczekiwanie rozstrzygnięto kwestię poprawnego sposobu trzymania pałeczek! W okresie Edo trzymanie ich na krzyż czy ściskanie było powszechne... Śledztwo na podstawie drzeworytów ukiyo-e

Temat sposobu używania pałeczek co jakiś czas powraca do debaty publicznej. Mówi się, że jest to kwestia nie tylko podstawowych manier przy stole, lecz również problem splatający naukę savoir-vivre w domu oraz wychowanie. Jednakże niedawno pewien użytkownik serwisu twitter.com podważył aktualnie konwencjonalny sposób trzymania pałeczek. Podstawą jego wątpliwości są drzeworyty ukiyo-e pochodzące z okresu Edo (1603-1868 r.). Przyjrzyjmy się tej sprawie.

Terada (@terada50397416) 14 września 2020 roku opublikował w sieci wpis o treści "Czy prawidłowy sposób trzymania pałeczek to na pewno ten tradycyjny, czy może jednak zupełnie inny?", który dostał się do trendów na Twitterze. Gdy popatrzy się na załączony w tweetcie drzeworyt ukiyo-e pochodzący okresu Edo, cóż... Niewątpliwie jest to rzecz warta uwagi. Co ciekawe, miejsce pochodzenia pałeczek to Chiny lub Korea, a wśród reszty państw azjatyckich nie istnieje jeden ustalony "prawidłowy sposobu używania pałeczek", w Japonii natomiast zainteresowanie tym tematem jest stosunkowo niskie.

"Nawet w źródłach spisanych przed erą Meiji (1868-1912 r.), nie można tam znaleźć wzmianki o poprawnym używaniu pałeczek. Przeciez to nie tak, że zaraz po ich wynalezieniu powstały zasady etykiety. Ludzie wtedy trzymali pałeczki tak jak fajkę kiseru lub laskę, a tzw. "prawidłowy chwyt" powstał dopiero w okolicach ery Taisho (1912-1926 r.)." - zastanawia się Terada.

Różnorodne sposoby z ukiyo-e

Dlaczego opublikowałeś tego tweeta?

"Od czasu do czasu kwestia posługiwania się pałeczkami wraca, więc spróbowałem spisać moje luźne przemyślenia na ten temat. Już w przeszłości po trochu zbierałem źródła graficzne przedstawiające sposób chwytu pałeczek."

W reakcji pojawiały się opinie takie jak "Interesujące!" oraz "Faktycznie, japoński i chiński sposób trzymania pałeczek są niewygodne."

„Kiedy 15 września liczba interakcji przekroczyła 1.5 miliona, poczułem że wiele osób jest zainteresowanych tematem jedzenia przy pomocy pałeczek. Można było zauważyć też wśród nich wiele osób, które z powodu swojej fizyczności nie potrafią używać pałeczek w sposób uznany za prawidłowy, tak jak np. osoby leworęczne.”

„Oczywiście, nie odrzucam sztuki pięknego jedzenia pałeczkami, uważam wręcz to za wspaniałą umiejętność. Jednakże współcześnie, kiedy istnieje jeden ustalony sposób posługiwania się pałeczkami, zdarza się, że indywidualne cechy danej osoby wtedy są tłamszone. Sądzę, że takim ludziom musi być czasem przykro, gdy są krytykowani przez osoby, które nie biorą pod uwagę ograniczeń czyjegoś ciała.”

Zmiana w pałeczkowej etykiecie

Z jednej strony wydaje się, że nie ma żadnych zasad obowiązujących w stosunku do sposobu trzymania pałeczek, jednak istnieje określona etykieta "sposobu posługiwania się" pałeczkami, jak twierdzi Tarada. Jedzenie przystawek bez dodania do nich ryżu lub oblizywanie pałeczek to przykład faux-pas przy stole, jednakże wybieranie ulubionych składników z dna swojej miski czy z talerza drugiej osoby, które ma aktualnie prawie takie samo znaczenie, w okresie Meiji (1868-1912 r.) było jasno rozróżniane. Aktualnie ściskanie pałeczek tak, jakby trzymało się kij, nazywane nigiribashi, w erze Meiji było tłumaczone jako "upuszczenie ziarenka ryżu". Terada podkreśla: "Maniery zmieniają się tak samo jak znaczenie słów."

Gdy pojawia się argument o tradycji, na ogół spotyka się on ze zrozumieniem, jednakże nawet owa tradycja przechodzi zmiany. Przed erą Meiji często używany uproszczony sposób zapisu hentaigana wygląda aktualnie zupełnie jak alfabet obcego języka i nie sposób jest go odczytać. Terada około trzy lata temu przejrzał książkę zapisaną przez Inoue Kowashiego, Ministra Edukacji z okresu Meiji. "Pomimo tego, że jest to tekst napisany w moim języku ojczystym, poczułem się dość żałośnie, gdy nie umiałem odczytać znaków zapisanych przez osobę z ery Meiji, która żyła mniej-więcej sto lat temu" - jak mówi, po pierwszym szoku stopniowo zaczął studiować historyczny japoński.

W erze, kiedy w Internecie dostępne są już tabele z problematyczną hentaiganą, mogą pojawić się nieoczekiwane odkrycia oraz nowości. Być może coś, co dziś wykonujemy mimowolnie, za kilkadziesiąt lub kilkaset lat będzie komentowane słowami „co za prostactwo!”.

Autor: 
Hirohata Chihara, Tłum. Magdalena Duch
Dział: 
Zagłosowałeś na opcję 'down'.
Polub Plportal.pl:

Reklama