„Nie wyobrażałem sobie przyszłości w ciele kobiety”: osoby transpłciowe opowiadają w dokumencie o sw

Reklama

czw., 05/13/2021 - 21:34 -- MagdalenaL

Zdjęcie: Sharon McCutcheon / pexels

Odrzucając płeć kobiety lub mężczyzny, z którą się urodzili, Nathéo, Étienne, Emma i Lexxie opowiadają o tym, jakie było ich pierwsze życie w obcym ciele oraz jak się odrodzili po zmianie płci i tożsamości.

„To, co powstrzymało mnie od odebrania sobie życia, to fakt, że na moim grobie widniałoby moje stare imię, a tego bym raczej nie mógł nigdy zaakceptować”, opowiada w dokumencie Transidentité, le combat pour être soi (pol. Trans-tożsamość, walka o bycie sobą) 23-letnia Étienne, która dokonała zmiany płci. Dziennikarz Olivier Delacroix spotkał się z tymi, którzy odważyli się uwolnić z ciała więżącego ich prawdziwe „ja” i zebrał historie Étienne, Lexxie, Emmy i Nathéo. Cierpiący w milczeniu przez długie lata, z odwagą i szczerością opowiadają o tym, jakie było ich pierwsze życie w obcym dla nich ciele oraz jak się odrodzili po zmianie płci. Długi i bolesny proces, jaki musieli przejść za lub bez zgody ich bliskich, aby wreszcie być sobą.

„Całkowicie obco w świecie dziewcząt”

„To, co mamy w spodniach, nie czyni z nas ani kobiety, ani mężczyzny”, wyjaśnia Étienne, 23 lata. Kiedy był mały, od sukienek wolał garnitury, a od lalek gry wojenne, czując się „całkowicie obco w świecie dziewcząt”, z których płcią się urodził. Rodzice introwertycznego dziecka cierpiącego na dyspraksję (trudności w wykonywaniu ruchów) nie byli w stanie wskazać, dlaczego jest nieszczęśliwy. Dla niego, który urodził się w ciele kobiety, a w głębi czuł się mężczyzną, okres dojrzewania stał się dla niego prawdziwą udręką. Wyobrażał sobie najgorsze, odrzucając odpychające dla niego ciało, zanim znalazł odwagę, by otworzyć się wobec rodziców. W wieku 18 lat ogłosił rodzicom swój wybór „przejścia” z kobiety do mężczyzny. Tę trudną wiadomość Sylvian i Christian przyjęli pod pewnymi warunkami: kochani rodzice przeszli żałobie po córce i robią wszystko, co w ich mocy, aby towarzyszyć “ich synkowi” w nowej odsłonie życia.

„Byłam mężczyzną, głową rodziny”

Poszukiwanie własnego ja może czasami zająć dziesiątki lat, jak w przypadku Emmy, która zmieniła płeć w wieku 50 lat. „Miałam, można by powiedzieć, klasyczne życie. Prowadziłam firmę, byłam mężczyzną, głową rodziny. A potem gdzieś z tyłu głowy zaświtało mi coś, co kręciło się tam od bardzo dawna, coś, co nie pasowało do mojej tożsamości”, wspomina sześćdziesięciolatka. Po latach pełnych „wstydu” i „tajemnic”, którym towarzyszyło to dziwne wrażenie bycia i jednym i drugim, dziś Emma jest w pełni świadoma swojej kobiecości. Będąc wcześniej szefem przedsiębiorstwa budowlanego, kobieta otworzyła pierwszą we Francji kawiarnię prowadzoną tylko przez osoby transseksualne. Dla niej zmiana płci „jest jakby przeznaczeniem, któremu nie można się opierać, bo mamy to w sobie”.

„My znamy życie obu płci i nie boimy się do tego przyznać”

Nathéo na operację zmiany płci zdecydował się przed czterdziestką. „Nie wyobrażałem sobie przyszłości w ciele kobiety” przyznaje po latach życia w wyniszczającej nieszczęśliwości. Zdecydował się zmienić płeć, aby „sam siebie ratować”, „nawet jeśli miałby wszystko przez to stracić”, przez co rozumie się jego żonę, Magali, z którą począł syna za pomocą technik wspomaganego rozrodu. Bo przecież para lesbijek razem były wystawione na próbę fizyczną i psychologiczną, związaną ze zmianą płci i tożsamości. Od tej chwili pracują one nad większą tolerancją dla wspólnoty transgenderowej. „My znamy życie obu płci i nie boimy się do tego przyznać”, oznajmia pewnie Nathéo. Zadomowiony w swoim nowym męskim ciele, stworzył markę odzieży i dodatków dla osób transpłciowych.

Prawo do “istnienia tak, jak wszyscy”

Nie mogąc dłużej znieść bycia określanym jako „wybryk natury czy potwór”, Lexxie, transpłciowa studentka, postanowiła walczyć z transfobią. Mając ponad 50 000 obserwatorów na Instagramie, paryska studentka stała się głosem transgenderowej społeczności. Ofiara licznych aktów agresji i transfobicznego obrażania, poprzez wykłady i filmy edukacyjne prowadzi kampanię, mającą na celu wyjaśnienie jak największej liczbie osób, czym jest „trzecia płeć”. Dochodząc jedynie prawa do „istnienia tak, jak wszyscy”, Lexxie pragnie, by któregoś dnia transtożsamość „była w społeczeństwie czymś normalnym”.

Autor: 
Stéphanie O’Brien, tłum. Aleksandra Kaszubowska
Dział: 
Polub Plportal.pl:

Reklama