ADHD bez tajemnic

Reklama

wt., 11/29/2016 - 13:27 -- Anonim (niezweryfikowany)

ADHD z języka angielskiego oznacza „Attention Deficit Hyperactivity Disorder”, czyli "zespół nadpobudliwości psychoruchowej z zaburzeniami koncentracji uwagi". Wyróżnia się trzy grupy objawów: nadmierną ruchliwość i impulsywność oraz zaburzenia koncentracji uwagi. ADHD rozpoznaje się we wczesnym dzieciństwie, pierwsze symptomy można zaobserwować już u niemowląt - są to między innymi zaburzenia snu, nadmierna aktywność ruchowa i emocjonalna. Pełne objawy kształtują się pomiędzy czwartym a szóstym rokiem życia. W wieku przedszkolnym można zauważyć opóźniony rozwój mowy.

 

Typowe zachowania:

  • Samopoczucie dzieci z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej jest umiarkowane, zależne od danego dnia i sytuacji, w jakiej się znajduje.
  • Wykazują się one nadmierną ruchliwością i podnieceniem.
  • Należą do grupy dzieci „hyper-sensitive”, czyli „o wysokiej czułości”. Ich układy nerwowe mają szczególną konstrukcję, przez co są bardziej czułe na bodźce, reagują na nie z dużą intensywnością. Łatwo zatem się wzruszają i ekscytują. Reagują impulsywnie na wszelkie na bodźce płynące z otoczenia.
  • Dzieci są bardzo lękliwe, zwłaszcza w stosunku do zmian. Boją się nieznajomych im osób, nowych miejsc czy też sytuacji.
  • Bardzo często krzyczą, nawet bez konkretnego powodu. Płaczem i głośnym zachowaniem wyrażają swój stan emocjonalny, próbują zwrócić na siebie uwagę bądź też bronią się w ten sposób przed nowymi doświadczeniami oraz wykazują wobc nich niechęć.
  • Mają duży problem z mówieniem, jąkają się i odpowiadają zazwyczaj monosylabami. Do rozmowy podchodzą niechętnie, odpowiadają na pytania często dopiero po wielokrotnym powtórzeniu przez rozmówcę.
  • Dzieci wykazują duże i rozległe zainteresowania, ale są one bardzo krótkotrwałe. Szybko się rozpraszają i trudno jest skupić ich długotrwałą uwagę na wykonywaniu konkretnych poleceń.
  • Mają bardzo słabą oraz powolną orientację. Potrzebują dużo więcej czasu na znalezienie odpowiedniej drogi czy też przedmiotu do wykonania danego ćwiczenia. Często są rozproszone i odbiegają myślami od tego, co robią w danej chwili. Wyraźnie odbiegają od poziomu innych dzieci w grupie.
  • Bardzo trudno skupić ich uwagę na czymś. Łatwo jest doprowadzić je do rozproszenia jakimkolwiek bodźcem zewnętrznym, np. hałasem. Natomiast już po rozproszeniu dużą trudność sprawia im powrót do przerwanej aktywności.
  • Wykazują się bardzo słabą i krótkotrwałą pamięcią. Zapominają nawet drobne polecenia i mylą ich kolejność. Gdy dzieci zbierają informacje i próbują odtworzyć ich kolejność, niektóre z tych wiadomości ulegają zagubieniu Trudno jest im przytoczyć zdarzenia z przeszłości.
  • Są obdarzone wielką wyobraźnią. Potrafią myśleć niekonwencjonalnie. Znajdują wiele zastosowań w przedmiotach codziennego użytku. Potrafią dobrze oddzielić rzeczywistość od fikcji.
  • Zasób słów i pojęć przeciętny dla dzieci w ich wieku. Są raczej komunikatywne, chętnie podejmują inicjatywę rozmowy. Jednak z trudem przychodzi im nauka nowych słów z uwagi na słabą koncentrację oraz pamięć.
  • Wypowiadają się dość swobodnie. Mogą zdarzyć się błędy językowe, problemy ze składnią języka, zwłaszcza podczas wielokrotnie złożonych zdań.
  • Dość swobodnie nawiązują kontakt, ale jest to często uzależnione od drugiego rozmówcy – jego zachowania i sytuacji, w jakiej się znajdują: czy czują się swobodnie, nie odczuwają stresu, nie są skrępowane.
  • Chętnie współpracują z innymi, dobrze czują się w grupie, ale bywa, że pewne czynności wolą wykonywać indywidualnie.
  • Zwykle narzucają innym swoją wolę. Domagają się uporczywie spełnienia swoich żądań. Często nawet wbrew dla jego dobra.
  • Niechętnie podporządkowują się innym. Stawiają przy tym czynny upór, ale jest to możliwe do osiągnięcia, zwłaszcza przy długotrwałych i częstych próbach.
  • Mają dobry kontakt z młodszymi dziećmi. Są opiekuńcze. Troszczą się o nie z własnej, nieprzymuszonej woli. Często podejmują inicjatywę zabawy z nimi. Chętnie zawierają przyjaźnie.
  • Wykazują umiarkowaną agresywność. Rzadko zaczepiają innych, jednak gdy ktoś ich zaczepia, reagują bardzo emocjonalnie.
  • Bardzo lubią zwracać na siebie uwagę, być w centrum uwagi. Popisują się zwłaszcza przed nieznajomymi i nowopoznanymi osobami. Są przy tym energiczne, często błaznują.
  • Są towarzyskie, ciepłe i czułe wobec osób, które znają. Szukają kontaktu fizycznego i słownego.
  • Na ogół nie troszczą się o swój wygląd. Nie dbają też o czystość wokół siebie – trzeba ich dopilnować, aby umyły zęby, ręce itd.
  • Raczej są nieporządne. Sprzątają tylko po przymusem i często niedokładnie. Zajmuje im to dużo czasu. W międzyczasie zajmują się innymi rzeczami – np. zabawą. Staranne układanie szybko je nudzi.
  • Są samodzielne. Jeśli czegoś nie potrafią, to starają się tego nauczyć, pod warunkiem, że nie trwa to zbyt długo i choć trochę je zainteresuje.
  • Przejawiają dużo inicjatywę. Lubią się bawić, robić dużo rzeczy na raz. Są nieustannie w ruchu.
  • Pod względem pewności decyzji wykazują się dużą zmiennością decyzji i postanowień. Często się wahają.
  • Są mało wytrwałe. Zazwyczaj nie kończą zaczętych czynności.
  • Mają problemy z posłuszeństwem. Robią to, na co mają ochotę w danej chwili. Nie lubią, gdy ktoś je do czegoś zmusza.
  • Bardzo często upierają się tylko dlatego, żeby postawić na swoim.
  • Są umiarkowane szczere i prawdomówne. Zdarza się, że kłamią. Przeważnie, aby uzyskać jakieś korzyści dla siebie lub z innych pobudek – np. dla żartu lub gdy chce uniknąć kary.
  • Posiadają ograniczony zasób słów i pojęć.
  • Mają trudności w wypowiadaniu się. Zdarzają się błędy językowe i problemy ze składnią języka.

 

Dzieci z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej z zaburzeniami pamięci nie powinno się traktować jak osoby chore czy niepełnosprawne. Trzeba dbać o ich komfort psychiczny i pozwolić na zabawę z rówieśnikami. Odpowiednio do ich zachowań, należy wykazywać cierpliwość oraz zrozumienie, nie wolno jednak pozwalać im na wszystko, co chcą.

Patrycja Sobiak

 

Polub Plportal.pl:

Reklama