Połączenie leków i terapii zwiększa szansę na rzucenie palenia

Reklama

pon., 09/20/2021 - 10:47 -- MagdalenaL

Połączenie leków i wsparcia psychologicznego zwiększa szanse na rzucenie palenia. Należy podkreślić również, że leczenie musi być dobrane indywidualnie.

Około 70% palaczy deklaruje chęć rzucenia palenia, a ponad 50% twierdzi, że ma już za sobą takie próby. Jednak mimo dobrych chęci, udaje się to tylko 3 do 6 procentom palaczy, którzy robią to na własną rękę. Wśród tych, którzy szukają pomocy, po roku obserwacji, wskaźniki sukcesu wahają się od 30% do 65% przy pierwszej próbie.

NIKOTYNIZM U KOBIET

Kobiety metabolizują nikotynę szybciej niż mężczyźni. Dlatego też palą więcej i mają tendencję do większego uzależnienia od nikotyny, co sprawia, że trudniej jest im obyć się bez papierosów. Obawiają się również przybierania na wadze. Obecnie jednak problem ten można szybko rozwiązać. Istnieje bowiem wiele metod pomagających wrócić do formy w krótkim czasie.

NIKOTYNIZM U OSÓB MŁODYCH

Młodzi ludzie nie uważają się za podatnych na szkodliwe skutki palenia. Ponadto presja grupy, do której chcą należeć, utrudnia przekonanie ich, że rzucenie palenia przyniesie im jedynie korzyści. Dlatego też najlepiej unikać za wszelką cenę sytuacji, w której dzieci i młodzież mają łatwy dostęp do papierosów i decydują się na ich spróbowanie.

Im wcześniej dana osoba zaczyna palić, tym szybciej rozwija się u niej uzależnienie od nikotyny. Fakt ten wykorzystują przedsiębiorstwa tytoniowe. Niedawno ujawnione badania pokazują zmianę w strategii marketingowej, którą przyjęto, koncentrując się na dzieciach i młodzieży. Aby złagodzić nieprzyjemny smak i zapach papierosów, dodano do nich aromaty (np. miętowy i czekoladowy) oraz dodatki zapachowe. Co więcej, wydano fortunę, aby takie produkty znalazły się w punktach sprzedaży - piekarniach, barach z przekąskami, kioskach - bardzo blisko słodyczy i zabawek. Wszystko po to, aby wzbudzić ciekawość, uwagę i pożądanie dzieci.

UZALEŻNIENIE OD NIKOTYNY

Uzależnienie ma dwa aspekty: chemiczny i psychologiczny. W uzależnieniu chemicznym całkowicie pośredniczy nikotyna. Wdychana wraz z dymem, łączy się z cząsteczkami smoły zawartymi również w papierosie i dociera do pęcherzyków płucnych. Stamtąd, przez krew, dociera do mózgu w ciągu około 10 sekund. W narządzie tym wiąże się ona z określonymi receptorami nikotynowymi i wyzwala uwalnianie substancji takich jak dopamina i serotonina, które natychmiast wywołują uczucie spokoju, przyjemności i dobrego samopoczucia.

Im więcej dana osoba pali, tym bardziej zwiększa się liczba tych receptorów i potrzeba więcej nikotyny, aby osiągnąć ten sam efekt. W przypadkach, w których, bez uciekania się do leków, osoba decyduje, że musi rzucić palenie i zaprzestaje używania narkotyku, brak nikotyny we krwi powoduje kryzys w wyniku odstawienia, objawiające się m.in. uczuciem rozpaczy i opuszczenia, drżeniem, poceniem się i dyskomfortem. To objawy, które poprawiają się tylko wtedy, gdy zapalimy ponownie.

Stopień uzależnienia chemicznego od nikotyny jest różny u poszczególnych osób i ma podłoże genetyczne. Z kolei uzależnienie psychologiczne związane jest z nałogiem palenia i sytuacjami, które go stymulują, np. bliski kontakt z palaczami, spożywanie napojów alkoholowych, samotność, stany lękowe itp.

Stopień uzależnienia chemicznego od nikotyny można zmierzyć za pomocą testu Fagerstroma. Biorąc pod uwagę wyniki odpowiedzi, suma punktów wyższa niż sześć wskazuje na wysoki poziom uzależnienia chemicznego.

LECZENIE

Aby leczenie uzależnienia od nikotyny było jak najbardziej skuteczne, należy połączyć stosowanie leków z indywidualnym lub grupowym poradnictwem. Powiązanie z jakimś rodzajem terapii lub leczeniem behawioralnym bardzo pomaga w przejść przez proces.

Leki stosowane w celu pomocy palaczowi w rzuceniu palenia to: nikotynowy środek zastępczy (plaster, guma do żucia lub pastylka), bupropion i wareniklina. Najlepsze wyniki uzyskano stosując wareniklinę w połączeniu z nikotynowym leczeniem zastępczym. Jednak nie wszyscy pacjenci mogą przyjmować te leki. Dlatego bardzo ważne jest, aby przed rozpoczęciem ich stosowania poddać się badaniom psychologicznym, kardiologicznym i pulmonologicznym.

Połączenie leków i wsparcia psychologicznego jest zawsze najlepszym rozwiązaniem. Należy również podkreślić, że leczenie musi być dobrane indywidualnie do każdej osoby. Są pacjenci, którzy lubią spotykać się w grupach i rozmawiać o swoich problemach; inni są bardziej powściągliwi i wolą indywidualną rozmowę w gabinecie. Najważniejsze jest to, aby palacz miał się do kogo zwrócić w razie wątpliwości lub wystąpienia objawów zespołu odstawiennego. Lekarz i pomagający mu wielodyscyplinarny zespół muszą działać w zgodzie z potrzebami pacjenta. Istnieją również programy samopomocy online, a nawet aplikacje na telefony komórkowe, które mogą być przydatne w tej fazie. Wszystko zależy od preferencji pacjenta.

Różnego rodzaju operacje, okresy hospitalizacji i pojawienie się choroby wyraźnie związanej z paleniem to świetna okazja dla lekarza do interwencji i włączenia leków wraz z ciągłymi słownymi zachętami, aby zmotywować palacza do rzucenia palenia.

Autor: 
Tłumacz: Matylda Czarnecka
Polub Plportal.pl:

Reklama