Mysz myszy nie równa

Reklama

sob., 02/27/2021 - 15:30 -- MagdalenaL

Ci, którzy wyostrzą uszy w zimową noc, mogą czasami usłyszeć cichy szelest i pełzanie. Często pochodzi ono od mysz, które krążą w poszukiwaniu ciepła w drewnianych przegrodach poddaszy lub na strychu. Ale nie wszystkie, jak można byłoby przypuszczać, należą do rodziny gryzoni.

Ryjówka leśna (Sorex araneus) zdecydowanie nie należy do tej rodziny, ale do owadożerców. Grupa ta składa się z około 450 gatunków i tym samym stanowi jedną z największych klas pod względem liczby gatunków, zaraz obok gryzoni i nietoperzy. Należą do nich m.in. jeże, krety, ryjówki oraz almiki. 

O zdolności do adaptacji  

Uważa się, że owadożercy na ogół nie podróżują na duże odległości, ale ich rozprzestrzenienie się na całym świecie jest zadziwiające. Jest to konsekwencja zdolności tych ssaków do przystosowania się. Dlatego owadożerców można znaleźć praktycznie wszędzie, włączenie z regionami polarnymi, Ameryki Południowej i Australii. Wiele gatunków owadożerców żyje na pustyniach, w wodzie, w miastach lub na wsi. 

Ryjówki zasługują na szczególną uwagę. Jest to osobliwy rodzaj owadożercy, który zamieszkuje różnorakie siedliska. Jednocześnie są jednymi z najbardziej bogatych w gatunki rodzin ssaków (350 różnych gatunków). 

Jednym z ich przedstawicieli jest ryjówka leśna. Jej najbardziej uderzającą cechą wyróżniającą jest spiczasty pysk. Następnie wzrok widza wędruje bezpośrednio na futro: u góry jest czarno-brązowe i zmienia się w szary w okolicach brzucha. Zwierzę to ma około siedmiu centymetrów długości, ma oczy wielkości szpilki i czterocentymetrowy ogon. Ryjówka leśna jest często mylona z ryjówką domową (Russula Crocidura). Ale ta druga ma na ogół ma szaro-brązowe ubarwienie. 

To, co zwykle nie jest tak proste do zauważenia, to czerwone końcówki zębów ryjówki leśnej. Tutaj również istnieje różnica w stosunku do ryjówki domowej, ich zęby są białe. Dzięki tej funkcji wyróżniającej możliwe jest przypisanie gatunku w oparciu o szkielet. 

Ryjówka nie boi się kotów  

Jak wiesz kot nie przepuści żadnej myszy. Jednak lubi zrobić wyjątek dla ryjówki leśnej. Nie bez powodu: Naukowcy podejrzewają, że koty trzymają dystans do ryjówek ze względu na toksyczne ukąszenia. Dotyczy to również innych zwierząt. Z powodu trucizny w ciele, martwa ryjówka leśna często pozostaje nieruszana przez kilka dni. 

Ryjówka leśna czuje się najbardziej komfortowo w wilgotnych, chłodnych siedliskach, z jak największą ilością roślin. Kiedy robi się zimno zachodzi ciekawe zjawisko, w celu oszczędzania energii, wiele narządów, a nawet szkielet kurczą się. W ten sposób zapotrzebowanie na żywność jest znacznie zmniejszone. 

Jest to bardzo ważne dla ryjówek leśnych. Ponieważ zazwyczaj ich zapotrzebowanie na energię jest tak wysokie, że umierają, jeśli nie znajdą pożywienia przez dwie do trzech godzin. Latem jest dość pożywienia, zwłaszcza robaki i larwy. Zimą zwierzęta muszą zadowolić się niewielką ilością owadów i pająków. Ponieważ żyją tylko około 13 do 18 miesięcy, przechodzą ten proces transformacji tylko raz w życiu. 

 

Ryjówka leśna w zasadzie żyje w samotności w okręgu, który oznacza kałem, moczem i wydzielinami zapachowymi. W zależności od płci, wieku i gęstości zaludnienia, jest to od 90 do prawie 3000 metrów kwadratowych wielkości. Ekosystem, w którym występuje ryjówka, odgrywa ważną rolę w ekspansji siedliska. Przykładowo na obszarach wydmowych ryjówka żyje na małym obszarze. 

Chociaż ryjówka leśna jest samotnikiem, mogą występować formacje grupowe na obszarach o dużej gęstości zaludnienia. Ponieważ w takich przypadkach nie ma wystarczającej ilości miejsca. W takich sytuacjach ryjówki żyją razem w grupach składających się z trzech do piętnastu zwierząt.  

 

Autor: 
Tłumaczenie: Grzegorz Januszewski
Dział: 
Polub Plportal.pl:

Reklama