Codzienność wybitnie uzdolnionych i jak mogą oni sobie lepiej radzić

Reklama

czw., 10/21/2021 - 00:11 -- MagdalenaL

O wybitnym uzdolnieniu mówi się, gdy u osoby której ono dotyczy występuje IQ minimum 130. Dotyczy to zaledwie dwóch procent społeczeństwa na świecie.

Brzemię inteligencji

U większości ludzi ponadprzeciętne uzdolnienie rozpoznawane jest w wieku dziecięcym. Wyróżniają się swoim brakiem zainteresowania na lekcji. Wynika to z tego, że materiał z lekcji przychodzi im dosłownie z łatwością. Łatwo się rozpraszają i są czasem mimo swojej inteligencji złymi uczniami. Akurat w tej grupie wybitne zdolności nie rzadko są pomijane.

U wybitnie uzdolnionych dorosłych rozpoznanie fenomenu jest często trudniejsze niż u dzieci, czy u młodzieży. Często przychodzi im z trudnością integrowanie się ze środowiskiem społecznym, przez co mają mało przyjaciół. Także codzienność, jak organizacja obowiązków domowych sprawia im problem. Część z tych ludzi nie wie, że są wybitnie uzdolnieni. Dostrzegają co prawda, że nauka przychodzi im szybciej, niż innym, nie łączą tego jednak z nadzwyczajną inteligencją.

Nie każdy jest wysoko wykształcony

Ludzie z IQ wyższym niż 130 nie zawsze są wysoko wykształceni. Istnieją nawet dorośli, którzy nie ukończyli żadnego wykształcenia. Mają oni szybką zdolność pojmowania, szybko tracą jednak zainteresowanie tematem i okazują się znudzeni i rozproszeni.

Nawet jeśli wielu wysoko uzdolnionych jest raczej spokojna i introwertyczna, wykazują oni wysokie kompetencje społeczne. Wielu z nich zależy na tym, żeby wnieść swoje zdolności i nie być postrzeganym jak ktoś szczególny. Wyróżniająca jest zdolność łatwego rozwiązywania skomplikowanych zadań, podczas gdy inni na łatwych zadaniach odpadają. Często posiadają oni też silną empatię wobec innych.

Wybitnie uzdolnieni są wszechstronnymi osobowościami, które żyją swoim przeświadczeniem, że mogą rozwiązać wszystkie problemy świata. Z drugiej strony kwestionują swoje własne zdolności i mają wygórowane oczekiwania wobec siebie i wobec innych. Często ludzie z wysokim IQ reagują bardzo wrażliwie na zewnętrzne bodźce, jak hałas, zapachy albo ból. Autorytety i zwierzchność polemizują z nimi, kiedy mówią wprost, co myślą.

W życiu zawodowym wybitne uzdolnienie wyróżnia się w wysokich wymaganiach co do pracy i przełożonych. Nie rzadko z konsekwencją tego, że mają tendencję do samodzielności. Tutaj mogą oni stać sobie sami na drodze, za etapem ambitnego dążenia za celami idzie brak zainteresowania. To prowadzi do konfliktów z przełożonymi i przerw w życiorysie.

Wybitne zdolności muszą być wspierane

Ludzie z wysokim IQ nie są istotami z innej planety, ale muszą się nauczyć żyć ze swoimi zdolnościami. Dlatego rozpoznanie wybitnych zdolności jest takie ważne. Im wcześniej uzdolnienie zostanie rozpoznane, tym lepiej. Także w dorosłym wieku szczególne umiejętności mogą być efektywnie wspierane. Jedną z możliwości jest stworzenie ciągłego odciążenia jak i interesujące i urozmaicone zadania.

Jeżeli wybitne uzdolnienie zostanie rozpoznane, pomocna będzie otwarta rozmowa z przełożonymi i współpracownikami. Przez to wzrośnie zrozumienie w sytuacji, kiedy wymagające zadania są chętniej wybierane. Kiedy sytuacja zawodowa jest niezadowalająca, trzeba pomyśleć o zmianie pracy lub w ogóle o całkiem innym obszarze działalności. Do tego istnieją specjalne doradztwa zawodowe dla ludzi z wysokim IQ.

Wybitne uzdolnienie ukazuje się w różnych wzorcach zachowań, przez co szczególnie u dorosłych ludzi ciężko jest je stwierdzić. Jeżeli rozpoznane zostanie wysokie IQ, życie takiej osoby można poprzez wsparcie polepszyć. Ogólnie wybitnie uzdolnieni ludzie nie są z innego świata, lecz wyróżniają się przez swoje wysokie społeczne kompetencje.

Autor: 
Medienhaus Aachen GmbH Tłumacz: Magdalena Kulesza
Dział: 
Polub Plportal.pl:

Reklama